Złotouste zero w zenicie

Zamknęłam ubiegły rok odcięciem się, wylogowaniem, być może – ucieczką od wirtualnego świata  i praw nim rządzących.  Nie mogłam przemóc się, aby Nowy Rok otwierać zestawieniami, rankingami i podsumowaniami (tak, tak, wiem o tym jak to działa na liczniki statystyk)*. Wierzę w to, że każdy ma prawo do własnych sympatii, „momentów życiowych” i niezrozumienia. Próbuję jednak to ostatnie, swoje prywatne, przeanalizować. Może ktoś mi pomoże?