O malarzu rudym jak cegła

Jedna z kilku książek, które nie opuszczały nas przez kilka pierwszych lat życia dzieci. Nasz, nieco znoszony egzemplarz w towarzystwie wznowionej właśnie przez Wytwórnię uszlachetnionej wersji, w retro-szacie.

Antoni Marianowicz

Urodził się w roku 1923, przeżył lat 80 oraz "Hitlera i Stalina, którzy mieli do niego pretensje o niesłuszne pochodzenie: rasowe, klasowe i wszelkie inne..." Nie mogę się oprzeć - zacytuję fragment wywiadu z Antonim Marianowiczem, w którym ze znamiennym dla siebie wdziękiem kreśli autoportret: 

Moja wczesna młodość przypadła na lata, kiedy nie miałem okazji z niej korzystać. I wtedy właśnie przezornie zaoszczędziłem sobie trochę tej młodości na stare lata. Poza tym byłem zawsze pesymistą. Dlatego wszystko, co mi się jako tako udaje, budzi we mnie ogromną radość i chęć do życia. Zwłaszcza wtedy, kiedy patrzę na tłumy zawiedzionych i złorzeczących losowi optymistów.

Z Antonim Marianowiczem rozmawia Iwona Kwiecińska

"Panorama" 11 września 1994

Brykczyński

Miewam czasami pewien problem z polską  współczesną poezją dla dzieci. Nie znoszę protekcjonalnego traktowania czytelnika, rymów ocierających się o częstochowskie, banału dla zachowania rytmu wiersza. Wrażenia, że wiersz powstał z czysto dydaktycznych bądź marketingowych pobudek albo "dla rymów".

Na szczęście, daleko od tego sytuuje się twórczość Marcina Brykczyńskiego.

il. Grażki Lange z tomiku "Biały niedźwiedź. Czarna krowa"