Złotouste zero w zenicie

Zamknęłam ubiegły rok odcięciem się, wylogowaniem, być może – ucieczką od wirtualnego świata  i praw nim rządzących.  Nie mogłam przemóc się, aby Nowy Rok otwierać zestawieniami, rankingami i podsumowaniami (tak, tak, wiem o tym jak to działa na liczniki statystyk)*. Wierzę w to, że każdy ma prawo do własnych sympatii, „momentów życiowych” i niezrozumienia. Próbuję jednak to ostatnie, swoje prywatne, przeanalizować. Może ktoś mi pomoże?

Lekkie życie Barnaby'ego Brocketa

"Rodzice nigdy nie są dobrzy dla swoich dzieci, każdy rodzic to zły rodzic. Można tylko mniej lub bardziej swoim dzieciom szkodzić" ("Nikt się nie roześmiał" rozmowa Agaty Kuli z Oscarem Brenifierem w "Tygodniku Powszechnym", nr 12 (3376).  Czy można się z tym pogodzić?

Wokół rodzicielstwa...

삐약 이 엄마. Bajka. O chciwym kocie i kurczaczku. O życiu, zachłanności na przyjemności i tym, jak skutki dużego apetytu potrafią zaskoczyć... O niespodziewanym rodzicielstwie. Całkiem pozytywnie. 

I choć nie znam tłumaczenia tej książki, WIEM, że bohaterem tej książki jest facet. KOT. Choć babcia 5-latki nie mogła pogodzić się z takim tłumaczeniem, kilkulatka przyjęła to jako niepodważalny pewnik. Sami ocenieńcie czy słusznie ;)

Antoni Marianowicz

Urodził się w roku 1923, przeżył lat 80 oraz "Hitlera i Stalina, którzy mieli do niego pretensje o niesłuszne pochodzenie: rasowe, klasowe i wszelkie inne..." Nie mogę się oprzeć - zacytuję fragment wywiadu z Antonim Marianowiczem, w którym ze znamiennym dla siebie wdziękiem kreśli autoportret: 

Moja wczesna młodość przypadła na lata, kiedy nie miałem okazji z niej korzystać. I wtedy właśnie przezornie zaoszczędziłem sobie trochę tej młodości na stare lata. Poza tym byłem zawsze pesymistą. Dlatego wszystko, co mi się jako tako udaje, budzi we mnie ogromną radość i chęć do życia. Zwłaszcza wtedy, kiedy patrzę na tłumy zawiedzionych i złorzeczących losowi optymistów.

Z Antonim Marianowiczem rozmawia Iwona Kwiecińska

"Panorama" 11 września 1994

Alicja w Krainie Czarów

Choć wiedziałam, że ta książka to jedna z pozycji "żelaznego zestawu" klasyki, nigdy nie przebrnęłam przez nią w dzieciństwie. Dziś, w świat "Alicji" wprowadzam swoje dzieci. Przerost matczynych ambicji? Wątpliwa przyjemność? Pastwienie się nad dziećmi?!

"Co krasnale mają w nosie"

I nie chodzi tu bynajmniej o ewentualnie owłosienie...

Cudaki-Opaki

„ulepszanie świata to trudne zadanie i nie zawsze możesz liczyć na zrozumienie. Niektórzy to takie cudaki – opaki... ale bez nich świat byłby bardzo nudny...” F.Simon, "Cudaki-Opaki"